Bile kt tgk anak buah kt sekarang ni,teringin sangat nak jadi budak kecik balik sebab ape yang dieorang buat selalu takkan dimarahi orang punye...paling kurang pukul bontot..tapi cube kalau kt yang dh besa mcm zirafah ni wat salah,sume orang nak marah ngan ditambah lagi kaunseling dari pihak tak bertauliah...leh bengkak telinga tadah nasihat2 tu..
dulu mase kecik kt selalu ckp bile la kt nak besar,bosannye jadi orang kecik ni,xley wat tu,xley wat ni...macam2 xley wat...nak kuar ngan kawan sekolah pun sebulan sekali..bosan2...tapi sekarang ni memang la nak pegi mane2 pun boleh tapi ade la jugak nasihat yang kt dengar dr mak kt yang bile kt pikir balik ape bende tuh..nasihat mcm xjalan jerk...hahaha
mak: ain ,xpayah la keluar,duk kat hostel tu bace buku.
kt : tapi mak,ain nak beli makan jerk..
mak : alah ain pesan je la pada kawan2 yang keluar tuh...
kt :tapi mak..(blm sempat ckp lagi)
mak :ain duk umah bace buku tau..jangan nak keluar tak tentu arah..mak tak suke ko mengedik kat luar
kt : baiklah mak.Ain duk umah jerk lah..
adoi begitulah pesanan mak kt yang kadang2 dari jauh pun nak jgak jage keselamatan anak die sorang ni....tapi ari tuh kt kuar jgak,kire kes tipu lah..
dulu mase sekolah lain sikit..kalau kt nak kuar mesti kene guling2 dulu baru pat kuar...nangis sampai bengkak2 mate yang comel ni...huhu...nasihat xada macam sekarang...panjang berjela-jela..
masa jadi kanak2 nak jadi orang dewasa bile dah besar cenggini nak pulak jadi kecik balik...tak faham betul perasaan ni kan...
windu saat ngan kawan2 mase kecik tu paling penting dan bernilai.....huhu...
disayangi semua,sekarang sikit jerk orang sayang,,,,hahahha
okey la sampai sini jerk yang mampu kt taip..penat sudah jejari ni menaip cecite yang tak bepaedah ni..huhu...
